Recensie: Harry Potter en het vervloekte kind

Harry Potter. Al sinds hij uit de bezemkast onder de trap vandaan kroop, volg ik hem. Wat was ik blij met de reeks verhalen die keer op keer verrasten en spannender werden. En nu kon ik voor mijn blog de nieuwste, 'Harry Potter en het vervloekte kind', lezen en recenseren. Het boek kwam uit in november, ongeveer toen Lorelei werd geboren, dus het heeft even geduurd voor ik het uit had. Maar nu dan eindelijk met weer wat meer ritme, ook weer tijd om te lezen. En ik kan je vertellen, dit boek leest heel makkelijk weg. Perfect om mee te starten als je even een tijdje niet hebt gelezen door alle drukte in en om huis, maar wel graag weer wil lezen. Dat komt onder andere doordat het een toneelstuk is, dus geen ramvolle pagina's met tekst, maar heel overzichtelijke bladzijden en korte hoofdstukken. Wel is het meteen ook even wennen tijdens het lezen vind ik, omdat je ook in schuingedrukte tekst de beschrijving van wat er op het toneel of in de zaal gebeurt, meekrijgt. Daardoor wordt ik niet zo meegezogen in het verhaal als vroeger.

Het is het achtste verhaal over Harry Potter en start 19 jaar na het laatste avontuur. Dit keer spelen zijn zoon Albus, vernoemd naar het oude schoolhoofd en de zoon van Draco, Scorpius, de hoofdrol. Zij raken bevriend in de trein richting Zweinstein, waarna hun vriendschap 'ontspoord' als zij de moord op Carlo ongedaan willen maken. Waar hun vaders rivalen waren, werken zij juist samen. Ze raken verstrikt in een tijdreis naar het verleden en eens te meer dreigt de terugkeer van Voldemort. Dit is in grote lijnen het verhaal, want ik wil natuurlijk niet te veel verklappen.

Het toneelstuk, want dat is het, is fijn om te lezen, omdat je veel oude vertrouwde personages weer mag volgen. Tegelijkertijd weet Rowling ook de nieuwe gezichten in de hoofdrollen, zoals de kinderen van Harry Potter, Draco, Ron en Hermelien, meteen bij mij als lezer vertrouw te maken. Ik lees net zo lief over Albus als over Harry. Al moet ik wel zeggen dat ik hun onenigheid en lastige vader-zoon relatie niet heel erg kan waarderen. Omdat ik gewend ben de boeken in het Engels te lezen (en omdat het een toneelstuk is) duurde het wel lang voordat ik me echt thuis voelde in het nieuwe verhaal. De Nederlandse namen voor de personages kon ik soms niet direct plaatsen. En ik stoorde me aan 'vernederlandste vertalingen' die ik heel soms tegenkwam, waarbij bijvoorbeeld de Engelse woorden te letterlijk vertaald zijn. Voor mij een wijze les dat ik, om me meer thuis te voelen in het boek, het beste bij de Engelse versie kan blijven in de toekomst.

Maar als echte Harry Potter fan, ben ik wel blij dat ik ook dit boek gelezen heb. Want het verhaal had ik niet willen missen. En ik ben weer aan het lezen geraakt erdoor!

Heb jij het boek ook gelezen of ben je van plan het te lezen? Ik ben benieuwd! Laat me het me vooral weten in een reactie.

Veel liefs,

Chantal

Read previous post:
draagdoek baby slaapt
Zomaar een dag om gelukkig te zijn..

Je ziet ze niet van ver aankomen, die dagen waarop je je echt gelukkig voelt. Vandaag was zo'n dag en...

Close